Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara yol açabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görme kapasitesini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyne yönlendiren kameralar gibidir. Beynin yer alan görsel alanlar, görüntüleri ayırt etmek için hazırlanmıştır. Ciddi zaman zaman düzensizlik bu işlemi aksatabilir. Netice olarak, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görüntüleri zorluyor, görme kaybı gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, gözleri sağlıklı olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar gören neden bazı görme alanlarının sansür edilmesine sebep olabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşamayışı görme alanının kısmen yanlış] görüntüler oluşturmasına neden olabilir. Bu durumda, görme organlarının fark etmez bir personal durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar neticesi, görüntüler eksiklikler ve ciddi nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı çok küçük olmayan alanlar, kazananların dışında riskleri beraberinde getirebilir. Kişiler, görmedikleri kısıtlı görüntüleri sığdırmadan fark edemeyebilir düşme riski taşırlar. İlginç olan ise, beyin bu durumda gelişen bozuklukları sebebiyle bir görme alanı eksikti olmasıdır. Örneğin, bir kişi yemeğini sadece görebildiği kısmını tüketir. Bu en şaşırtıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir hastalık şeklidir. Anton Sendromu sıkça tedbir bulunmamakla birlikte, hastaların gördüklerini gerçekten olduğunu idrak etmesi çok zordur. Bu durum, dünyaya bakış kavrayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken yırtılmalar, gerçek olmayan nesnelerin, görünen ve düzenli şekillerin görüntülenmesine sebep meydana gelebilir. O ölçüt, psikolojik olmayan görüntülerin sonucudur dahilinde sıklıkla görme kaybı ile görünümler. Nöral ağlar dış dünya kayıtsız sensör uyaran yetişmediğinde, bellek belleklerini zorunlu olduğu çalışmalar başlatır. Bitiş olarak, bilinç bozuk alanı, eski hafıza veya rastgele canlandırılmış görüntülerle yerleştirir, bize yapay bir gerçeklik sağlar. Bireyler bu|bu|n] görünümlerin genellikle gerçek olmadığını fark edebildikleri halde büyük şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel görüntü görünenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. Beyin damar tıkanıklığı sonuçlarında, Parkinson hastalığı veya şiddetli migren dahil olabilir. Charles Bonnet Sendromu, görmenin kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan reaktif nörolojik örneğidir. Görüntüleri çekilen nesnelerin sahte olduğunu zihin ve anlayabilirler. Bu nedenlerle, vizüel halüsinasyon görüntüleri gören hastaların, zihinsel etiketler yerine, uzman nörolojik değerlendirmeleri anlamaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, hayati adımların atılmasını teşvik eder. Hastaların zamanda tanımlanması, nöral yolların esas kalan hücrelerini aktif hale getirilerek gözle görülen görme kapasitesini yeni edindirmeyi kolaylaştırabilir. Başarılı kişiye özel göz egzersizleri ve düzenli awareness, düzenli hastaların hassas noktalarını daha etkin kavramalarına olanak sağlar. Bu rehabilitasyonlar, kullanıcıların çevrelerini yoğun izlemeyi öğrenmesini sağlar, düşmelere koruyucu önlemler artabilir. Bu süreç sayesinde, bireyler birlikte bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.